Metody terapeutyczne

W naszej praktyce używamy takich metod jak:

Osteopatia to gałąź medycyny, skupiająca się na przywróceniu homeostazy używając technik manualnych. Jest to nauka, na którą składa się dokładna, wyczerpująca i weryfikowalna wiedza o strukturach i funkcjach anatomicznych, fizjologicznych, psychologicznych, w tym chemii i fizyki ludzkiego ciała.

Czytaj więcej →
Manipulacja Powięzi (FM) to jedna ze skuteczniejszych oraz prężniej rozwijających się metod manualnego leczenia różnorakich dolegliwości. Za jej pomocą można nie tylko z powodzeniem rozwiązywać problemy bólowe, ale również, dzięki podejściu FMID – (Fascial Manipulation for internal dysfunction; Manipulacja Powięzi w leczeniu dysfunkcji wewnętrznych) radzić sobie z wieloma dysfunkcjami narządów wewnętrznych.

Czytaj więcej →
Terapia manualna to ogólnie mówiąc proces leczenia, w którym wykorzystywane są techniki bezpośredniego oddziaływania na tkanki za pomocą dotyku. Szczególną jej formą jest koncepcja Five Regulators System concept, rozwinięta przez lek. Radosława Składowskiego.

Czytaj więcej →
Jest to jedna z metod wykorzystywana przez fizjoterapeutów i osteopatów w pracy, polegająca na nakłuwaniu igłami o różnych długościach (w zależności od danego regionu) konkretnie odnalezionych punktów w obrębie tkanek. Na celownikach naszych igieł będą znajdowały się mięśniowo-powięziowe punkty spustowe.

Czytaj więcej →
Terapia wisceralna to szczególna dziedzina manualnej pracy z ciałem. Dzięki zastosowaniu odpowiedniego podejścia dzięki jej wykorzystaniu terapeuci są w stanie oddziaływać na wiele dysfunkcji wewnętrznych. Wykorzystuje się tu techniki oddziałujące bezpośrednio na obszar narządu lub techniki pośrednie.

Czytaj więcej →
Pinoterapia to główna metoda Medycyny Manualnej wg. dr Radosława Składowskiego. Polega ona na stymulacji powłok ciała za pomocą narzędzi, tzw. pinów oraz KATów. Dodatkowo pomocniczo używana jest bańka chińska oraz pijawki lekarskie.

Czytaj więcej →
Akupunktura jest metodą polegającą na stymulowaniu igłą punktów w określonych lokalizacjach. Ta mająca kilka tysięcy lat metoda jest skuteczna w leczeniu wielu dolegliwości, nie tylko układu ruchu. W praktyce fizjoterapeutów można często spotkać się z wykorzystaniem tzw. Akupunktury równoważącej metodą dr Tana.

Czytaj więcej →
Jest to jeden z podstawowych aspektów przywracania zdrowia oraz najlepiej dostępny środek terapeutyczny wykorzystywany przez fizjoterapeutów. Trening medyczny, czy też kinezyterapia (leczenie ruchem) stanowi podstawę utrzymania efektów leczenia oraz jest podstawą profilaktyki wielu dolegliwości.

Czytaj więcej →
Metoda Fascial Distortion Model powstała w wyniku obserwacji amerykańskiego osteopaty, dr Stephena Typaldosa. Polega ona na wykorzystywaniu technik manualnych przyporządkowanych do określonych typów dysfunkcji.

Czytaj więcej →
Manualny drenaż limfatyczny to zbiór technik, którymi uaktywniamy fizjologiczny drenaż, mobilizując płyn do pracy, rozluźniamy zrosty łącznotkankowe w obrębie obrzęku.

Czytaj więcej →
Masaż tkanek głębokich (ang. deep tissue massage) określany inaczej, jako masaż głęboki, bądź głęboki masaż łącznotkankowy to taka forma terapii, która ma na celu przywrócenie równowagi w obrębie mięśni i zintegrowanej z nimi powięzi, poprzez znoszenie napięć i restrykcji w układzie mięśniowo-powięziowym. Istotą takiej terapii jest poprawa funkcjonowania narządu ruchu pojmowanego jako całość, nie zaś tylko działanie miejscowe.

Czytaj więcej →
Kinesiotaping jest jedną z nowatorskich metod terapii rozwijającą się na świecie od ponad 40 lat. Koncepcja terapeutyczna opiera się na zastosowaniu specjalnie opracowanego dynamicznego plastra, o charakterystycznych parametrach, zbliżonych do właściwości fizycznych ludzkiej skóry.

Czytaj więcej →

Osteopatia

Osteopatia to gałąź medycyny, skupiająca się na przywróceniu homeostazy używając technik manualnych. Jest to nauka, na którą składa się dokładna, wyczerpująca i weryfikowalna wiedza o strukturach i funkcjach anatomicznych, fizjologicznych, psychologicznych, w tym chemii i fizyki ludzkiego ciała.

Wiele osób słysząc o osteopatii z góry przybiera założenie, iż jest to pewnego rodzaju znachorstwo czy też szarlataneria. Nic bardziej mylnego! Osteopatia to pełnoprawna gałąź medycyny, która swoje działanie opiera na prawach działania organizmu.

Fizjoterapia Osteopatia Kraków

Jak wygląda praca osteopaty?

Diagnostyka osteopatyczna, poza dokładnym wywiadem oraz badaniem funkcjonalnym, opiera się w dużej mierze na dokładnej palpacji, czyli badaniu manualnym ciała. Terapeuta badając obszar objęty dolegliwością stara się odpowiedzieć na pytanie, co zaburzyło możliwości ciała do samoleczenia oraz jak umożliwić organizmowi powrót do zdrowia.

Przyczyny dysfunkcji są przez osteopatę rozpatrywane wielokierunkowo. Badany jest możliwy wpływ układu krwionośnego, nerwowego, limfatycznego, narządów wewnętrznych, układu mięśniowo-powięziowego, kostnego czy też przyczyn psychosomatycznych na powstanie dolegliwości.

W badaniu manualnym terapeuta poszukuje zmian w napięciu, tkliwości, symetrii oraz teksturze tkanek. W połączeniu z wywiadem oraz informacjami uzyskanymi w trakcie wywiadu pozwala to na określenie przyczyn występowania dolegliwości.

Na czym polega osteopatia? Zasady osteopatii

Medycyna osteopatyczna opiera się na trzech głównych zasadach:

Sam Still o osteopatii mówił w następujący sposób: „[…] jest to nauka, na którą składa się dokładna, wyczerpująca i weryfikowalna wiedza o strukturach i funkcjach anatomicznych, fizjologicznych, psychologicznych, w tym chemii i fizyki ludzkiego ciała.”

Jak wygląda terapia osteopatyczna? Jak pracuje osteopata?

Terapia osteopatyczna polega na użyciu różnego rodzaju bodźców manualnych w celu wywołania zmian w tkance, która uczestniczy w tworzeniu dysfunkcji. Nie istnieje jedna, charakterystyczna technika dla osteopatii: jest to sposób wykorzystania różnorakich metod w celu poprowadzenia organizmu do zdrowia. Osteopaci w swojej pracy często wykorzystują:

Każdy osteopata może korzystać również z wielu innych technik czy też podejść terapeutycznych, czyni to jednak zawsze w założeniu, iż terapia ma jedynie umożliwić organizmowi powrót do zdolności samoleczenia.

Przyczyny dysfunkcji są przez osteopatę rozpatrywane wielokierunkowo. Badany jest możliwy wpływ układu krwionośnego, nerwowego, limfatycznego, narządów wewnętrznych, układu mięśniowo-powięziowego, kostnego czy też przyczyn psychosomatycznych na powstanie dolegliwości.

W badaniu manualnym terapeuta poszukuje zmian w napięciu, tkliwości, symetrii oraz teksturze tkanek. W połączeniu z wywiadem oraz informacjami uzyskanymi w trakcie wywiadu pozwala to na określenie przyczyn występowania dolegliwości.

W czym pomaga osteopatia? Co leczy osteopatia?

Osteopatia jako gałąź medycyny wspomagająca działanie niemal każdego układu ciała, z powodzeniem wykorzystana być może w leczeniu bądź wspomaganiu leczenia wielu dolegliwości oraz chorób organizmu.
Do najczęstszych dolegliwości leczonych przez osteopatów należą:


Warto wspomnieć, iż medycyna osteopatyczne nie wyklucza, lecz wręcz integruje ze sobą medycynę akademicką. Często dobra współpraca pomiędzy osteopataą a lekarzem prowadzącym potrafi przynieść nieporównywalnie lepsze wyniki, niż samo leczenie farmakologiczne czy też operacyjne.

Manipulacja Powięzi

Manipulacja Powięzi (FM) to jedna ze skuteczniejszych oraz prężniej rozwijających się metod manualnego leczenia różnorakich dolegliwości. Za jej pomocą można nie tylko z powodzeniem rozwiązywać problemy bólowe, ale również, dzięki podejściu FMID – (Fascial Manipulation for internal dysfunction; Manipulacja Powięzi w leczeniu dysfunkcji wewnętrznych) radzić sobie z wieloma dysfunkcjami narządów wewnętrznych

Metoda FM jest zatem potężnym narzędziem, które terapeuta może wykorzystać w leczeniu pacjentów z szerokim spektrum dolegliwości. Na czym polega działanie manipulacji powięzi?

Manipulacja powięzi

Czym jest powięź?

Powięź jest rodzajem tkanki łącznej. Nie zagłębiając się głęboko w jej dokładną budowę, powiedzieć można, iż składa się ona z włókien kolagenowych, elastycznych, substancji podstawowej (umożliwiającej ślizg włókien oraz warstw powięzi między sobą). Rolą powięzi jest m.in.:

Powięź przenika i otacza całe ciało, integrując je ze sobą. Ze względu na mnogość jej funkcji, zaburzenia w jej napięciu mogą wpłynąć na pojawienie się wielu objawów.

W czym może pomóc Manipulacja Powięzi (FM)?

Zakres oddziaływania Manipulacji Powięzi jest bardzo szeroki. Zaliczyć do niego możemy:

Zakres oddziaływania metody jest bardzo szeroki i nie sposób wymienić w tym miejscu wszystkich dysfunkcji, w których z powodzeniem wykorzystuje się FM.

Na czym polega i jak działa Manipulacja Powięzi?

Manipulacja Powięzi opiera się na oddziaływaniu terapeutycznym w określonych punktach na powierzchni powięzi głębokiej oraz powięzi powierzchownej. Punkty zlokalizowane w obrębie powięzi głębokiej nazywane są centrami koordynacji oraz centrami fuzji. Punkty te stanowią miejsce przecięcia wektorów sił wytwarzanych poprzez działanie poszczególnych mięśni. W obrębie powięzi powierzchownej zmian poszukuje się w obrębie tzw. kwadrantów – umownie podzielonych obszarów na powierzchni ciała.

Podstawowym celem manipulacji powięzi jest zlikwidowanie tzw. densyfikacji. Densyfikacja stanowi zagęszczenie w obrębie substancji podstawowej powięzi (kwasu hialuronowego, włókien kolagenowych), prowadzące do zwiększenia sztywności danego punktu.

Densyfikacja jest mechanizmem obronno-ochronnym organizmu. W przypadku sumowania się mikrourazów, przeciążeń, jednorazowego, silnego urazu, nieprawidłowej diety, pracy w ciężkich warunkach środowiska czy stresu ciało zaczyna ochraniać tkanki najbardziej podatne na przeciążenie lub tkanki genetycznie najsłabsze. Zagęszczenie ma na celu wspomóc ciało. Jednak w momencie, gdy skończy się potencjał adaptacyjny organizmu może prowadzić do postępującego podrażnienia receptorów bólowych oraz zmienić biomechanikę (czy też aktywność mięśniową) w obrębie stawu, w pobliżu którego znajduje się densyfikacja. Zagęszczenie to może również negatywnie wpływać na funkcje narządów wewnętrznych.

Jak wygląda terapia wg Manipulacji Powięzi?

Wizyta składa się z kilku kroków, na które składają się:

Leczenie w przypadku manipulacji punktów powięzi głębokiej opiera się na rozcieraniu tkanki na odpowiedniej głębokości za pomocą opuszków palców, kostek czy też łokcia. W przypadku powięzi powierzchownej mobilizacja przeprowadzana jest nieco płycej, często za pomocą płaskiej części łokcia lub całej dłoni. Manipulacja punktu zazwyczaj jest bolesna, jednakże w trakcie leczenia powinno się odnotować spadek bólu o 50-75%.

W zależności od dysfunkcji, z którą pracuje się u danego pacjenta, efekt możemy obserwować od razu, bądź po kilku dniach od leczenia. Wiąże się to ze zmianami, do których dochodzi w obrębie powięzi. Ze względu na charakter zabiegu, pacjent przez około 2-3 dni po leczeniu może odczuwać bolesność pozabiegową. Leczenie przeprowadza się zazwyczaj raz w tygodniu.

Terapia manualna w koncepcji FRSc

Terapia manualna to ogólnie mówiąc proces leczenia, w którym wykorzystywane są techniki bezpośredniego oddziaływania na tkanki za pomocą dotyku. Szczególną jej formą jest koncepcja Five Regulators System concept, rozwinięta przez lek. Radosława Składowskiego.

Na czym polega terapia manualna?

Podstawą tej terapii jest wydzielenie pięciu układów regulujących ludzki organizm, na bazie których można przydzielić każdego pacjenta oraz jego problem bólowy, z którym się zgłosił. Do regulatorów tych należą:

Leczenie za pomocą tej metody opiera się na dokładnym zebraniu wywiadu, określeniu deficytów ruchowych pacjenta oraz palpacji, wykonywanej w celu wykrycia zaburzeń tkankowych.

Techniki terapii manualnej

Techniki wykonywane w trakcie leczenia zależą od rodzaju wykrytych zaburzeń. W zależności od wykrytych deficytów terapeuta stosować może:

W czym pomaga terapia manualna?

Terapia manualna w koncepcji FRSc ma szerokie zastosowanie w następujących dolegliwościach:

Igłoterapia sucha

Jest to jedna z metod wykorzystywana przez fizjoterapeutów i osteopatów w pracy, polegająca na nakłuwaniu igłami o różnych długościach (w zależności od danego regionu) konkretnie odnalezionych punktów w obrębie tkanek. Na celownikach naszych igieł będą znajdowały się mięśniowo-powięziowe punkty spustowe.

Igłowanie suche fizjoterapia Kraków

Czym jest punkt spustowy?

Jest to niewielki obszar ludzkiego ciała, który pod wpływem drażnienia mechanicznego powoduje intensywny, tępy ból, który rzutuje w różnych kierunkach. Najczęściej wyczuwalny jest jako zgrubienia lub guzki charakteryzujące się lokalną nadwrażliwością w porównaniu do sąsiednich tkanek.

Poza wyżej wymienionymi mięśniowo-powięziowymi punktami spustowymi istnieją punkty spustowe znajdujące się w więzadłach, kościach, skórze i narządach wewnętrznych. W myśl podejścia do suchego igłowania wg. dr Radosława Składowskiego dodatkowo nakłuwamy i dezaktywujemy punkty spustowe znajdujące się w więzadłach, a także dla działania odruchowego w układzie nerwowym dyski śródstawowe, takie jak: dysk stawu mostkowo-obojczykowego, barkowo obojczykowego i spojenia łonowego.
Najbardziej charakterystyczną reakcją na trafienie punktu spustowego igłą jest „lokalna odpowiedź drżeniowa”, charakteryzująca się, jak sama nazwa wskazuje drżeniem w obrębie określonego pasma włókien mięśniowych danego mięśnia. Biologicznie wiąże się to z pobudzeniem rdzeniowych pól motorycznych, co odruchowo będzie dawało efekt przeciwbólowy oraz obniżenie napięcia mięśniowego.

Kiedy suche igłowanie jest wskazane? W czym pomaga suche igłowanie?

Igłoterapia posiada zastosowanie w bardzo wielu dolegliwościach bólowych. Przykładowe z nich to:

Reakcje organizmu na suche igłowanie

Zabieg igłoterapii wiąże się z szeregiem reakcji mających wpływ na wiele układów naszego ciała. Najdokładniej przebadane i prawdopodobnie najbardziej istotne to reakcje:

Terapia wisceralna

Terapia wisceralna to szczególna dziedzina manualnej pracy z ciałem. Dzięki zastosowaniu odpowiedniego podejścia dzięki jej wykorzystaniu terapeuci są w stanie oddziaływać na wiele dysfunkcji wewnętrznych. Wykorzystuje się tu techniki oddziałujące bezpośrednio na obszar narządu lub techniki pośrednie.

W świecie fizjoterapii oraz osteopatii terapia wisceralna stanowi jeden z fundamentów manualnej pracy z ciałem. Ze względu na swoją specyfikę pozwala niejednokrotnie rozwiązać skomplikowane problemy bólowe, w których nie pomaga klasyczna terapia manualna lub inne podejścia terapeutyczne.

Terapia wisceralna

Na czym polega terapia wisceralna?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, warto odwołać się do aspektu ruchomości narządów wewnętrznych. Posiada on dwie składowe – mobilność oraz motylność.

Mobilność jest to ruchomość narządu względem innych trzewi, ściany jamy brzusznej, przepony lub innych struktur. Motorem mobilności może być zmiana pozycji ciała, oddychanie przeponowe, ruchy perystaltyczne czy też akcja serca.

Motylność natomiast wyraża się w spontanicznym ruchu samego narządu. Według niektórych teorii jest ona odzwierciedleniem drogi, jaką dany narząd przebywa w swoim rozwoju embrionalnym. Charakteryzują się małą częstotliwością oraz amplitudą.

Znając te dwa pojęcia, w dużym uproszczeniu można powiedzieć, iż terapia wisceralna ma na celu przywrócenie warunków umożliwiających danemu narządowi (lub grupie narządów) przywrócenie prawidłowej mobilności oraz motylności. Innymi słowy, aby narząd mógł działać prawidłowo, konieczny jest jego prawidłowy ruch.

Poza wyżej wymienionymi mięśniowo-powięziowymi punktami spustowymi istnieją punkty spustowe znajdujące się w więzadłach, kościach, skórze i narządach wewnętrznych. W myśl podejścia do suchego igłowania wg. dr Radosława Składowskiego dodatkowo nakłuwamy i dezaktywujemy punkty spustowe znajdujące się w więzadłach, a także dla działania odruchowego w układzie nerwowym dyski śródstawowe, takie jak: dysk stawu mostkowo-obojczykowego, barkowo obojczykowego i spojenia łonowego.
Najbardziej charakterystyczną reakcją na trafienie punktu spustowego igłą jest „lokalna odpowiedź drżeniowa”, charakteryzująca się, jak sama nazwa wskazuje drżeniem w obrębie określonego pasma włókien mięśniowych danego mięśnia. Biologicznie wiąże się to z pobudzeniem rdzeniowych pól motorycznych, co odruchowo będzie dawało efekt przeciwbólowy oraz obniżenie napięcia mięśniowego.

Skąd biorą się dysfunkcje wisceralne?

Wiemy już, iż dysfunkcja może być spowodowana przez ograniczoną mobilność lub motylność narządu. Do tego zaburzenia może dojść w przypadku:

Są to jedne z częstszych przyczyn dysfunkcji wisceralnych, pamiętajmy jednak, iż może być ich znacznie więcej.

Jak wygląda terapia wisceralna?

W zależności od podejścia czy też metody, jakiej używa terapeuta, wykorzystywane techniki mogą się znacznie różnić. Mogą być to bardzo delikatne manipulacje, mogą to być techniki pośrednie, sprowadzające okolicę danego narządu do pozycji komfortowej, czy też pośrednie, mające na celu wprowadzenie narządu w obszar ruchu ograniczonego. W innych podejściach będzie się z kolei zwracało uwagę na odtworzenie właściwej elastyczności powłok okrywających okolicę danego narządu.

Bez względu na wykorzystywane podejście, pamiętać trzeba o jednej, ważnej zasadzie: terapia wisceralna to jedynie część leczenia, a ciało zawsze należy traktować całościowo! Z racji na różne możliwe przyczyny, leczenie dysfunkcji wewnętrznych musi opierać się na dokładnie zaplanowanym podejściu wynikającym z wywiadu, badania oraz ich właściwej interpretacji przez terapeutę.

W czym pomaga terapia wisceralna?

Terapia wisceralna znajduje zastosowanie w wielu dolegliwościach, takich jak m.in.:

Istnieje jeszcze wiele problemów, z którymi poradzić sobie można używając terapii wisceralnej.

Co istotne wartym zapamiętania jest to, iż ze względu na szczególną rolę w odżywieniu organizmu oraz na istotne powiązania nerwowe, naczyniowe czy też mięśniowo-powięziowe, dysfunkcje wisceralne mogą wywoływać ból w innych regionach ciała. Często spotykanymi dolegliwościami są np. bóle prawego barku w przypadku dysfunkcji wątroby.

Wartym wspomnienia jest to, iż w terapii wisceralnej dysfunkcja = brak możliwości wykonania określonej przez fizjologię organizmu funkcji danego narządu. Stan ten należy odróżnić od patologii, czyli zmian dokonanych w obrębie struktury narządu, czy ot przez proces chorobowy, czy to uszkodzenie mechaniczne. Stan patologii może być jedynie wspomagany przez terapię wisceralną, a głównym prowadzącym leczenie powinien być lekarz.

Pinoterapia

Pinoterapia to główna metoda Medycyny Manualnej wg. dr Radosława Składowskiego. Polega ona na stymulacji powłok ciała za pomocą narzędzi, tzw. pinów oraz KATów. Dodatkowo pomocniczo używana jest bańka chińska oraz pijawki lekarskie.

Podstawy działania pinoterapii opierają się na wydzieleniu pięciu systemów regulujących, które opisaliśmy przy okazji omawiania Terapii Manualnej w koncepcji FRSc.

Fizjoterapia Tabor - metody terapeutyczne

Techniki terapeutyczne w Pinoterapii:

W czym pomaga pinoterapia?

Akupunktura równoważąca metodą dr Tana

Akupunktura jest metodą polegającą na stymulowaniu igłą punktów w określonych lokalizacjach. Ta mająca kilka tysięcy lat metoda jest skuteczna w leczeniu wielu dolegliwości, nie tylko układu ruchu. W praktyce fizjoterapeutów można często spotkać się z wykorzystaniem tzw. Akupunktury równoważącej metodą dr Tana.

Pomimo, iż metody równoważenia bądź balansowania znana jest od bardzo długiego czasu, dr Richard Tan znacznie uprościł proces diagnostyki oraz aplikacji tej metody. Tradycyjna akupunktura jest wielką sztuką oraz wymaga opanowania wielu sposobów diagnozowania pacjenta oraz wyboru odpowiednich punktów. Dzięki metodzie równoważenia dr Tana akupunktura w celu zniesienia bólu stała się dostępna również dla praktyków zachodniej medycyny, fizjoterapeutów czy też osteopatów, bez konieczności zagłębiania się w zawiłe kanony Tradycyjnej Medycyny Chińskiej.

Akupunktura równoważąca Kraków

Na czym polega metoda równoważenia dr Tana?

Akupunktura metodą równoważenia dr Tana polega na zastosowaniu kilku kroków. Po pierwsze, terapeuta identyfikuje region bolesny oraz przyporządkowuje go do danego meridianu, przebiegającego w jego obrębie. Następnie, korzystając z jednego z 6 systemów, poszukuje się regionu odwzorowania w odległym regionie ciała, np. na przeciwległej kończynie. Efektem jest natychmiastowe zmniejszenie bądź zniesienie poziomu bólu. Brzmi niewiarygodnie?

Mechanizm działania akupunktury równoważącej metodą dr Tana

Odpowiedzi na pytanie „jak to działa” udzielić może embriologia, a więc nauka o rozwoju zarodkowym człowieka. Szczególne światło na mechanizm działania metody przynosi tzw. koncepcja E.C.I.W.O. – Embryo contains information of whole organisation (embrion zawiera informacje o całej organizacji). Koncepcja ta ukazuje, iż zawiązki każdej z kończyn zawierają informacje potrzebne do rozwoju w cały organizm. Idąc tym tropem, na każdej z kończyn można poszukiwać odwzorowania innego obszaru ciała. Ten fakt wykorzystywany jest w ramach metody dr Tana. I tak np. problemy bólowe barku prawego można rozwiązywać poprzez nakłucie odpowiadających punktów w obrębie stawów skokowych, biodrowych, nadgarstków oraz przeciwległego barku.

Za mechanizm przeciwbólowy odpowiada uwolnienie endogennych opioidów w obrębie centralnego układu nerwowego. Są to naturalnie produkowane przez organizm substancje uśmierzające ból. Stymulowanie obszaru odwzorowującego okolicę objętą bólem powoduje uwolnienie opioidów, co przekłada się na natychmiastowe efekty przeciwbólowe.

Dodatkowo, badania za pomocą kamery termowizyjnej ukazały, iż wbicie igieł w okolicę odzworowującą wpływa na rozszerzenie naczyń krwionośnych oraz zwiększenia ciepłoty skóry obszaru odwzorowanego. I tak np. wbicie igieł w obszar lewego przedramienia może rozszerzyć naczynia krwionośne w obrębie prawego podudzia.

Jak wykorzystuje się akupunkturę równoważącą metodą dr Tana?

Metoda równoważenia cieszy się przede wszystkim uznaniem ze względu natychmiastowe efekty w redukcji bólu. Spektrum oddziaływania jest jednak znacznie szersze, głównie ze względu na efekt rozszerzenia naczyń krwionośnych oraz zwiększenie przepływu krwi, co przekłada się na przyspieszenie gojenia. Do dolegliwości, które można z powodzeniem leczyć bądź wspomagać ich leczenie należą:

Akupunktura równoważąca metodą dr Tana jest zatem skuteczną metodą redukcji bólu oraz leczenia innych chorób. Warto jednak pamiętać, iż to nie metoda sama w sobie jest skuteczna, lecz w rękach wnikliwego oraz umiejętnego terapeuty jest potężnym narzędziem.

Trening medyczny/ kinezyterapia

Jest to jeden z podstawowych aspektów przywracania zdrowia oraz najlepiej dostępny środek terapeutyczny wykorzystywany przez fizjoterapeutów. Trening medyczny, czy też kinezyterapia (leczenie ruchem) stanowi podstawę utrzymania efektów leczenia oraz jest podstawą profilaktyki wielu dolegliwości.

Mówiąc o kinezyterapii, często w głowie tworzy się obraz wykonywania żmudnych oraz nudnych ćwiczeń pod okiem fizjoterapeuty. Nic bardziej mylnego!

Fizjoterapia Kraków

W naszej praktyce ruch wykorzystujemy jako integralną część leczenia, do każdego pacjenta starając się dopasować jak najlepszą formę aktywności fizycznej. Oznacza to, iż nie zachęcamy pacjentów do poddawania się jedynie leczeniu biernemu, ale raczej do aktywnego uczestnictwa w procesie terapeutycznym. Istotą w zalecaniu przez nas aktywności ruchowych jest taka ich modyfikacja bądź dodanie nowej, by pacjent wracał szybciej do zdrowia. Czego innego potrzebuje w końcu zaawansowany biegacz, a czego innego pracownik biurowy, spędzający kilkadziesiąt godzin w tygodniu w pozycji siedzącej.

FDM - Fascial Distortion Model

Metoda Fascial Distortion Model powstała w wyniku obserwacji amerykańskiego osteopaty, dr Stephena Typaldosa. Polega ona na wykorzystywaniu technik manualnych przyporządkowanych do określonych typów dysfunkcji.

FDM Kraków - Fizjoterapia Tabor

Wg FDM istnieje 6 typów dystorsji (zniekształceń) powięzi, które prowadzą do powstania bólu. Są to:

Diagnostyka w FDM opiera się na 3 filarach:

W ramach terapii stosuje się określone dla danej dystorsji techniki manualne, mobilizacje i manipulacje stawowe oraz techniki łącznotkankowe.

W czym pomaga terapia FDM?

Za pomocą tej terapii leczyć można głównie zespoły bólowe, zarówno o przebiegu ostrym, jak i przewlekłym.

Drenaż limfatyczny

Metoda Fascial Distortion Model powstała w wyniku obserwacji amerykańskiego osteopaty, dr Stephena Typaldosa. Polega ona na wykorzystywaniu technik manualnych przyporządkowanych do określonych typów dysfunkcji.

Fizjoterapia Kraków Drenaż limfatyczny

Cechy charakterystyczne manualnego drenażu limfatycznego (MDL):

W manualnym drenażu limfatycznym wyróżniamy następujące techniki, które bazują na czterech podstawowych chwytach Vodder’a, i ich kombinacji:

Każdy z tych chwytów rozkłada się na dwie fazy:

Każdą z tych faz wykonać należy od pięciu do siedmiu razy w jednym miejscu, w rytmie jednosekundowym.

W czym pomaga drenaż limfatyczny?

Manualny drenaż limfatyczny wykorzystuje się przede wszystkim w terapii obrzęków. Sprawdza się również w stanach pourazowych, wspomaganiu odżywienia regionu poddawanego terapii. Istotnym polem zastosowania jest również medycyna estetyczna: terapia antycellulitowa, ujędrnienie i poprawa trofiki skóry.

Masaż tkanek głębokich

Masaż tkanek głębokich (ang. deep tissue massage) określany inaczej, jako masaż głęboki, bądź głęboki masaż łącznotkankowy to taka forma terapii, która ma na celu  przywrócenie równowagi w obrębie mięśni i zintegrowanej z nimi powięzi, poprzez znoszenie napięć i restrykcji w układzie mięśniowo-powięziowym.  Istotą takiej terapii jest poprawa funkcjonowania narządu ruchu pojmowanego jako całość, nie zaś tylko działanie miejscowe.

Filozofia pracy metodą masażu tkanek głębokich, jak i techniki wykonywane podczas terapii mają za zadanie:

Masaż tkanek głębokich

Na czym polega masaż tkanek głębokich?

Różnorodność stosowanych technik pozwala na skuteczną terapię, jednak istotne jest by były one oparte na ergonomicznej pracy fizjoterapeuty. Wskazaniem do wykonania terapii masażem tkanek głębokich są wszelkie zmiany funkcjonalne pojawiające się w obrębie układu mięśniowo-powięziowego. Każda technika musi być użyta w świadomy i celowy sposób – po ocenie funkcjonalnej pacjenta oraz w odpowiedzi na informacje zwrotne napływające z jego ciała. Tak więc, tempo i siła masażu dostosowywana jest każdorazowo podczas wizyty i zależy od napięcia tkanek oraz indywidualnych odczuć pacjenta. W masażu głębokim każdy ruch powinien oddziaływać również na strukturę, a nie powodować samo odżywienie tkanek. Wykorzystuje się do tego różne powierzchnie kończyny górnej takie jak: przedramiona, łokcie, nasady dłoni, pięści, kostki, paliczki czy opuszki palców.

Kinesiotaping

Kinesiotaping jest jedną z nowatorskich metod terapii rozwijającą się na świecie od ponad 40 lat. Koncepcja terapeutyczna opiera się na zastosowaniu specjalnie opracowanego dynamicznego plastra, o charakterystycznych parametrach, zbliżonych do właściwości fizycznych ludzkiej skóry.

Kinesiotaping

Cele kinesiotapingu

Taśma do kinesiotapingu wykonana jest w 100% z bawełny oraz pokryta hipoalergicznym akrylowym klejem, układającym się w warstwy o sinusoidalnym kształcie.
Plastry naklejane są na papier z napięciem ok. 10-25%, przy czym maksymalna możliwa do osiągnięcia sprężystość sięga 130-140% ich pierwotnej długości.
Taśmy aplikuje się bezpośrednio na osuszoną i nienatłuszczoną skórę (w przypadku gęstego owłosienia występującego na preferowanym obszarze terapeutycznym, zaleca się jego usunięcie).
Zaaplikowany plaster dzięki dobremu przyleganiu do skóry nie ogranicza oraz nie krępuję ruchów. Ponadto jest w pełni wodoodporny, dzięki czemu nie przeszkadza w codziennej higienie oraz uprawianiu sportów wodnych. Dzięki tym właściwościom długość utrzymania aplikacji na skórze wynosi kilka dni (3-5), a nawet tygodni.

Wyróżnia się 6 głównych technik aplikacji:

Praktyczne zastosowanie tapingu

Kinesiotaping dzięki swojemu mało inwazyjnemu oraz długotrwałemu działaniu, stosowany jest w neurologii, onkologii, ortopedii i traumatologii, pediatrii, położnictwie, a także w celach estetycznych.

Taping stosujemy we wspomaganiu leczenia dolegliwości takich jak: